Trójwymiarowy model fragmentu terenu Pińczowa wygenerowany na podstawie danych numerycznych LIDAR z 2011 r. Dobrze uwidoczniony Garb Pińczowski górujący nad południową częścią miasta. Po prawej stronie Wzgórze Zamkowe oraz Wzgórze św. Anny. Opracował Mateusz Staniszew, 2018.
Trójwymiarowy model fragmentu terenu Pińczowa wygenerowany na podstawie danych numerycznych LIDAR z 2011 r. Dobrze uwidocznione Wzgórze Zamkowe i najbliższa okolica. Wyraźnie zaznaczone pozostałości i granice dawnego zespołu zamkowego. Opracował Mateusz Staniszew, 2018.
Pierwsza z rycin Erica Dahlberga, rok 1657.
Druga z rycin Erica Dahlberga, rok 1657.
Poglądowa wizualizacja ukazująca możliwy wygląd pierwszego zamku murowanego istniejącego do 1424 r. Opracował Mateusz Staniszew, 2018 r.
Fragment planu miasta Pińczowa z ok. 1773/80 r. Pełny plan jest dostępny w Archiwum Głównym Akt Dawnych w Warszawie (sygnatura AGAD, Zb. Kart. 77 – 9).
Powyższa makieta przedstawia możliwy wygląd za czasów Oleśnickich. Została wykonana wg rekonstrukcji A. Miłobędzkeigo po pracach badawczych w latach 1960-62. Dostępna w Muzeum Regionalnym w Pińczowie. Fot. Aleksander Staniszew, 2018..
Powyższa makieta powstała po wykonanych badaniach archeologicznych w latach 2003-2006. Przedstawia ona wariant ewentualnej rekonstrukcji zamku. Makieta znajduje się w Muzeum Regionalnym w Pińczowie. Fot. Aleksander Staniszew, 2018.
Plan zagospodarowania Wzgórza Zamkowego w ramach projektu „Rewitalizacja Śródmieścia Pińczowa”. Plan pojawił się pod koniec 2016 r. jako jeden z punktów sondy, w której mieszkańcy mogli zdecydować, który z przedstawionych w niej projektów będzie realizowany w pierwszej kolejności. Źródło: strona internetowa Urzędu Miejskiego w Pińczowie (www.pinczow.com.pl).
Wzgórze Zamkowe od strony południowej, maj 2018 r. W okresie wegetacji wzgórze jest bujnie porośnięte roślinnością. Południowa skarpa jest ledwo widoczna, a zarys samego wzgórza skrytego pod drzewami jest trudny do odczytania. Sytuacja wygląda lepiej w okresie jesienno-zimowym. Fot. Aleksander Staniszew, 2018.